Wednesday, January 29, 2014

زندگی‌


زندگی‌ شاید همان مرگی ‌ست که چشمان پدرم را به سکوتی ابدی محکوم کرد

زندگی‌ شاید همان کمایی ‌ست که در سفری یک ماهه مرا به ناکجا آباد برد

زندگی‌ شاید همان حسرتی ‌ست که من و ما با دیدن صندلی‌های دو نفره بر دل‌ می‌‌کشیم

زندگی‌ شاید همان آهی ‌ست که من هر صبح با آن قهوه ی تلخم را می‌‌نوشم

زندگی‌ شاید همان نمی‌‌دانم‌های تو باشد

زندگی‌ شاید همان شاید‌های من باشد



مارال شریف پور


No comments:

Post a Comment