زندگی
زندگی شاید همان مرگی ست که چشمان پدرم را به سکوتی ابدی محکوم کرد
زندگی شاید همان کمایی ست که در سفری یک ماهه مرا به ناکجا آباد برد
زندگی شاید همان حسرتی ست که من و ما با دیدن صندلیهای دو نفره بر دل میکشیم
زندگی شاید همان آهی ست که من هر صبح با آن قهوه ی تلخم را مینوشم
زندگی شاید همان نمیدانمهای تو باشد
زندگی شاید همان شایدهای من باشد
مارال شریف پور

No comments:
Post a Comment