حکومت ایده‌آل ایران

ایران یکی‌ از کشورهای آسیاسیست که در جنوب غرب این قاره وجود دارد و دارای ۳۰ استان است که منابع نفت و گاز از جمله داراییهای این کشور است.

پس از انقلاب سال ۱۳۵۷ هجری خورشیدی دولت حاکم بر این کشور جمهوری اسلامی یا همان دولت خمینی بوده که توانسته علی‌ رغم تمامی نقاط ضعفهای حکومتیش بر ایران حکومت کند.حکومتی اسلام محور که بر پایه ی اندیشه ی آخوندیسم به پیش رفته،اندیشه یی که دین را در کنار سیاست همواره دانسته و به واسطه ی همین اندیشه تمامی افکار،اهداف و اندیشه‌های ضدّ بشری ‌اش را به اجرا می‌‌رساند  ولی‌ در کنار همین دولت احزاب ،سازمان‌ها و جنبش‌های ضدّ این رژیم نیز به وجود آمدند که می‌‌توان از جدایی طلب‌های کرد،سلطنت طلب ها،جمهوری خواهان اما با پسوندی دیگر مانند جمهوری دمکراتیک ،کمونیست ها،اصلاح طلبان،حزب مشروطه،سازمان مهر میهن،سازمان ملی‌ و میهنی ،جبهه ی مشارکت ملی‌،جبهه‌ ی ازادیخواهان نام برد که اگر عمیق بنگریم متوجه می‌‌شویم که تمامی‌ این جنبش‌ها یا سازمان‌ها یک هدف را دنبال می‌‌کنند آن‌ هم بر اندازی رژیم آخوندیسم هست. 

اما عملاً میبینیم که عملکرد و فعالیت آنان بسنده شده به چندین اعتصاب و تظاهرات‌هایی‌ در خارج از ایران ،به بیانی‌ بستر این تغییرات فراهم نشده و هیچگونه تغییر مثبتی انجام نشده است.حال این سوال در ذهن پدیدار می‌‌شود که ایراد کار اینان در چیست؟

به درستی‌ می‌‌دانیم برای پیدایش یک تغییر نیاز به فاکتورهای متفاوتی داریم از جمله:

۱.وجود اندیشه ،نیرو و اعضایی که می‌‌تواند مفید و سودمند باشد و از طرفی‌ تبحر و آگاهی کافی‌ در این زمینه را داشته باشند ولی‌ باز هم میبینیم که شعار بسیاری از افراد اپوزیسیون بالا بردن کمیت هست ،یعنی‌ افزایش تعداد اعضای آن حزب یا جنبش یا سازمان بدون در نظر گرفتن کیفیت آن‌ به خوبی‌ می‌‌دانیم که در سالهای اخیر جمعیت مهاجر و پناهجویی که ترک وطن کرده اند بسیار است و متأسفانه بسیاری از نیروهای موجود در بخش‌های مختلف اپوزیسیون تنها به منظور گرفتن قبولی از یک کشور ‌اروپایی یا آمریکایی وارد اپوزیسیون شده و به محض دریافت اقامت و پذیرش از جانب کشور مورد نظرشان فعالیت مختسرشان را ترک کرده و چه بسا آن‌ حزب و سازمان را نفی می‌‌کنند و ایرادارتی بر عملکرد آن سازمان میگیرند.بارها با گوش خودم شنیده‌ام افرادی که در راس این گرایش‌های اپوزیسیون قرار دارند صرفاً به منظور کمک‌های مالی‌ از اسپانسرهای حکومتی ضد ایران نیرو جذب می‌‌کنند و هیچگونه اعتنا و توجهی‌ به بار اندیشه و تفکر افراد عضو در گروه ندارند و این یکی‌ از ایرادات خانمان سوز اپوزیسیون می‌‌باشد.

۲.وجود اسپانسرهای مالی‌ به منظور فراهم آوردن امکانات کافی‌ برای انجام فعالیت‌های ضدّ دولت اسلامی ایران. در بحث مبارزاتی میخوانیم که برای براندازی رژیم اسلامی ایران نیازمند یک انقلاب نیستیم بلکه نیازمند یک اعتراض یک روزه همگانی هستیم،که این خود نیازمند امکانات مالی‌ فراوانیست،از طرفی‌ برای بر اندازی تنها جنگ نرم کافی‌ نیست ،و برای به تسلیم آوردن ارتش فعلی ایران و ارگان‌های مختلف ایرانی از جمله سپاه پاسداران مبارزاتی مسلحانه پیش می‌آید که خود نیازمند یک پشتوانه ی مالی‌ کافیست.

با برسی‌‌هایی‌ که در اپوزیسیون داشتیم متوجه شدیم که یکی‌ از گرایش‌های به نام و فعال اپوزیسیون بخش سامانه ی پادشاهیست ،بخشی که ولیعهد(فرزند ارشد شاه بزرگ) در راس آن قرار دارد ،اما جای انتقاد بسیار است،اولین انتقاد را می‌‌توان بر اعضای این سامانه نام برد،در سامانه ی پادشاهی افراد بسیار فعال همچون امید دانا وجود دارد اما در نقطه ی مقابل افرادی را میبینیم که توانایی تعریف کلمه ی سیاست را هم ندارند و صرفاً برای دریافت نامه ی تائیدیه از جانب ولیعهد گذاری بر این سامانه داشته اند و این گرایش بیشترین تعداد و اعضا را دارد.لذا از جناب ولیعهد خواستاریم که هر فردی را در این گرایش راه ندهند از طرفی‌ جناب ولیعهد چرا تا بحال حکومت آخوندیسم پاا برجاست؟؟گمان نمیکنید نقصانی در کار شماست؟؟؟

بلی از اندیشه‌های سودمند استفاده نمیکنید،هزینه یی برای بر اندازی این رژیم نمیکنید،خواهشا دستی‌ در جیب مبارک کنید ،نیروها و اندیشه‌های جوان بسیاری هستند که توانایی بزرگ‌ترین تغییرات را دارند،ایجاد در تغییری مستلزم هزینه است.به گمانم شما با آن‌ پیشینه ی خانواده ی پدری بتوانید اندکی‌ یاری رسانید.تاریخ ایران از آن‌ شماست،به آن‌ می‌‌بالیم ،بر این اندیشه هستم که در ایران تنها گرایشی که باید بر ضدّ آخوندیسم وجود داشته باشد تنها سامانه ی پادشاهییست چرا که بخشی از تاریخ ایران است،اما ،اما‌های فراوانی وجود دارد ،یکی‌ از راه‌های پیشرفت یک کشور به روز بودن و هماهنگ بودن با تکنولوژی و پیشرفت در هر زمینه یی میباشد ، احترام به تاریخ پیشینیان عملاً به یک نوع بت پرستی‌ مدرن تبدیل شده است.

برای بر اندازی این رژیم نیازمند صداقت هستیم،نیازمند حکومتی که ایده ال مردم و ملت است،ایران نیازمند یک دموکراسی دینیست،نیازمند یک دموکراسی حکومتیست،ملت من اشباع هستند از باید‌ها و نباید ها،آری مردمم حرف تازه یی میخواهند بشنوند،تاریخ ما یک افتخار ماست،اما حکومتی دینی یا حکومتی پادشاهی تنها پاسخگوی این ملت نیست .

برای بر اندازی رژیم آخوندی می‌‌توان به نکات ذیل توجه کرد:

۱.آگاهی‌ سازی در میان مردم که خود مشتمل بر چند زیر گزینه است مانند آگاهی‌ از تاریخ ایران باستان،آگاهی‌ از رفتار‌های پنهانی‌ این دولت،آگاهی‌ از حق و حقوق فردی افراد ملت.

۲.تامین نیازمندیهای مالی‌ لازم و ملزوم برای بر اندازی.

۳.بکار گیری نیروهای متخصص و هدفمند و اندیشمند.

۴.شناخت ایده آال‌های ملت برای حکومت دلخواه.

۵.اساسنامه یی کامل و معتقد بودن بدان.

۶.یکپارچگی در میان اپوزیسیون و سمّ زدایی در میان افکار مسموم اپوزیسیون.

پاینده ایران 

محیا محقق